غلامرضا ابراهیمی (ا.دریا): گویند در سال های دور كه "قلعه داراب خان شُنبه" برای خودشكوه وجلالی داشت, مردم اغلب در اطراف قلعه ساكن بودند و آب شرب شان از تلمبه بادی كنار قلعه تامین می شد.
در یك پسین دلگشای پاییزی, شاعری از دیار اهرم به نام "افراسیاب تورانی" از پشت بام قلعه , زن زیبای شنبه ای را با دو پل شلال (=گیسوی كشیده) از چپ و راست و قدی باریك و بلند می بیند كه با سطل آبی روی سر به خانه بر می گردد.
 
جناب تورانی شاعر با دیدن این زن رعنا ذوقش گل كرده و این دوبیتی را "خطاب به وی" میگوید:
 
بسی خوبان "شنبه" بیشمارند
ولی رسم وفاداری ندارند
ز "مه رویان" این سامان حذر كن
كه در كوی وفا بی اعتبارند!!
 
زن باغیرت "شُنبه ای" سطل آب بر زمین گذشته, نگاهی بر كنگره قلعه می اندازد و به محض دیدن این شاعر غریبه! فی البداهه این دوبیتی را در جوابش می گوید:
 
به "شُنبه" نیست رسم "بی وفایی"
ولی هركس دلی دارد به جایی
وفا دارند با خوبان و لیكن
به "ناهلان" ندارند آشنایی!!!
 
 
 
 
 
پانویس:
1- زنان ومردان شنبه از دیرباز به حسن غیرت و بداهه گویی مشهور بودند.
2- قلعه شنبه محل رفت مردم و مورد توجه شاعران و بزرگانی چون فایز، مفتون، رسول پرویزی، حاج علی مرادی(=شاعر كلاخا یادموحدو) و..بوده. 
گویند اولین پزشك در شهرستان دشتی نیز به دعوت شاه منصورخان پدر داراب خان در روستای شنبه اقامت داشته است.